Ja, Mel. Aangezien jij het te druk hebt met werken, en wij ook, is het hier een beetje stil. Dat kan natuurlijk niet voor alle achterblijvers die het zonder jouw stralende aanwezigheid moeten doen. Want voor je het vergeet… ‘Uit het oog, uit het hart‘.
Nou Mel, goed nieuws. De Tesla gaat er nu toch snel aankomen denk ik. We zijn nog maar een paar weken onderweg en we zijn blijkbaar al een inspiratie bron voor Songfestival artiesten.
En niet zomaar één, nee de Oostenrijkse inzending. Toch een land dat al twee keer heeft gewonnen, waarvan één keer door een vrouw met een baard 😳. Het zou zo maar de derde keer kunnen worden (alhoewel ook Finland hem kan gaan winnen), maar ik wijk af.
Oostenrijk dus, gewoon de opening van het songfestival 2023 en heb je de titel al gezien. “Who The Hell Is Edgar?“. Nou, als dat geen hit wordt… ik weet in ieder geval wel wat mijn nieuwe ringtone gaat worden van mijn telefoon!
En daar was dan het echte grote moment. We moesten na 9 dagen Frankrijk verlaten. Ik denk op zich dat de Fransen daar wel erg blij mee waren. Ik dacht dat ik er ook blij van zou zijn, want ik moet eerlijk bekennen dat ik toch een beetje stiekem verliefd ben geworden op Frankrijk. Dat komt uiteraard door het eten, de gastvrijheid en het feit dat ik geen enkele Fransoos heb hoeven aan te spreken. Ik denk als dat laatste wel zo was geweest dat ik er dan heel anders in had gezeten.
Hoi pap,
Terwijl ik dit schrijf, zitten jullie nog in de auto onderweg naar Nederland. Deze keer was het afscheid iets zwaarder, al deed het me wel denken aan ons eerste afscheid aangezien zuslief me weer opnieuw heeft ondergesmeerd met snottebellen, maar goed, dat is ook wel weer te begrijpen.
