Omdat ik zo’n bloedhekel heb aan van die succesvolle reisblogs, je weet wel, van die blije gezinnen met twee komma drie kinderen die even gaan vertellen hoe leuk het is om met een baby, een peuter en een kleuter twee en tachtig keer per jaar op vakantie te gaan in de meest bizarre landen en dan vertellen hoe leeeeeuuuuuuukkkkkkk dat toch is. En als toetje dan nog bij elke plaatsje waar ze geweest zijn een top tien leukenswaardigheden voor kinderen benoemen.
En toen was het zover. Na een onrustige nacht (het zou te maken kunnen hebben dat jij als een exorcist uitdrijvende persoon naast mijn bed hebt gezeten), liepen we voor de laatste keer die trap af naar de woonkamer. Onderweg naar een overheerlijk ontbijt, dat deze keer speciaal om acht uur voor ons gereed was gemaakt. De gastheer des huizes (of moet ik zeggen Abdij?) toog al voor half acht naar de bakker voor verse broodjes en speciale extra slanke stokbroodjes! Die konden we dan klaarmaken om in de auto op te eten. Je weet wel, dat zijn dan van die stokbroodjes die je kan eten zonder dat je mondhoeken openscheuren. Superhandig op de Franse snelweg. De auto heeft wel een stofzuigerbeurt nodig, maar we hebben geen honger geleden onderweg!
Sokken, ondergoed en een broek is misschien ook wel handig en laat ik nog maar wat t-shirts erin gooien. Dan ben ik al een heel eind. Zoveel werk is het ook niet hoor Mel, om je tas in te pakken, echter ga ik vijf dagen en jij een maand of vijf, maar dat even terzijde. Maar wat ik nog niet bedacht had, maar wel door jouw brief door ben geïnspireerd, dat is een ding wat ik echt nooit mee zou nemen.
